[Gaara x Naruto] :: THE PRESENT FOR GAARA [YAOI] - Part 1

posted on 17 May 2013 12:55 by bleachpa in FIC-NARUTO
 
 
 
[Gaara x Naruto] :: THE PRESENT FOR GAARA [YAOI] - Part 1
 
 
 
 
 

STORY :: Special Happy New Year – The Present For Gaara [YAOI]

PARING :: GAARA x NARUTO

RATE :: PG-13

TIME::  เรื่องนี้อยู่ในช่วงภาค naruto shippuuden หรอภาควายุสลาตัน

NOTE ::  ช่วงเวลาปีใหม่อันเงียบเหงาของนารุโตะ 

                ในที่สุดเขาก็คิดไว้แล้วว่าจะไปอยู่กับใครในช่วงนี้ดี !


 

 

 

บรรยากาศอบอวนไปด้วยความอบอุ่นของช่วงสิ้นปีทำให้อากาศหนาวๆในตอนนี้ดูไม่หนาวอีกต่อไป ร่างของเด็กหนุ่มเรือนผมสีทองในชุดนินจาสีส้มประจำตัวเดินทอดน่องตามทางเดินอย่างเอื่อยเฉื่อย นัยน์ตาสีฟ้าจ้องมองไปตามทางเดินอย่างเลื่อนลอย ภาพที่เห็นก่อนหน้านี่แล่นเข้ามาให้หัว

 

 

‘ แม่ฮะ ผมอยากได้ขนมนั้นจังเลย ’ เสียงเด็กชายวัยอายุประมาณห้าหกขวบร้องขึ้นเมื่อเดินผ่านร้านขายขนม มือเล็กๆชี้ไปที่อมยิ้มอันโต

 

 

‘ อยากได้หรอลูกมานี่มา ’ ร่างของผู้เป็นแม่ดึงลูกชายเข้ามาใกล้

 

 

‘ แม่ซื้อให้แล้วห้ามดื้อเข้าใจไหม ’

 

 

‘ เข้าใจครับ ’  ร่างเล็กพยักหน้าอย่างหนักแน่น

 

 

ผมคิดถึงภาพนั้นแล้วรู้สึกเจ็บหัวใจแปลบๆอย่างบอกไม่ถูก ขอบตาร้อนขึ้นมา ผมรู้สึกแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ ทั้งๆที่รู้ว่าพ่อกับแม่ไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งผมไป แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกเหมือนตัวคนเดียว

 

 

“ นารุโตะขอโทษจริงๆนะพอดีที่บ้านฉันเรียกให้ไปอยู่ด้วยปีใหม่นี้นะ ” เสียงซากุระดังก้องขึ้นมาให้หัวของเขา

 

 

“ โทษนะ วันนั้นที่บ้านฉันมีกินเลี้ยงกัน ” เสียงชิกามารุดังก้องขึ้นในหัวผมอีกคน

 

 

“ ขอโทษนะ ”

 

 

“ ขอโทษนะ ”

 

 

“ ขอโทษนะ ”

 

 

สุดท้ายก็เหลือเพียงผม ถึงแม้ผมจะรู้ว่าเพื่อนทุกคนไม่ได้อยากทิ้งผมไว้แบบนี้แต่ในช่วงวันปีใหม่แบบนี้เขาก็มีครอบครัวที่ต้องไปอยู่ด้วยอยู่ดี ถึงพวกเราจะเลี้ยงฉลองปีใหม่ให้ผมกันอย่างครึกครื้นตั้งแต่เมื่อวานแต่ในใจผมตอนนี้มันกลับรู้สึกอ้างว้างอย่างน่าประหลาด

 

 

ผมคงเห็นแก่ตัวเกินไปที่จะให้ใครมาอยู่ด้วยในวันนี้ ผมตบแก้มตัวเองสองสามทีเพื่อเรียกสติตัวเองกลับมา นารุโตะคนเดิม คนที่ที่ร่าเริงหายไปไหนกัน ผมพยายามเรียกสติตัวเองกลับมา ผมจะมานั่งทำตัวซึมเศร้าหายใจทิ้งไปวันๆในช่วงปีใหม่ไม่ได้ ผมตัดสินใจออกไปหาอะไรทำแต่ว่าจะไปหาใครดีล่ะเนี้ย ในช่วงแบบนี้คนที่เขาจะไม่มีทางปฎิเสธผม ก่อนที่ผมจะค่อยๆยิ้มออกมา

 

 

คิดออกแล้ว!

 

 

 

 

ร่างของชายในชุดเครื่องแบบทหารยืนเก้ๆกังๆอยู่หน้าห้องของผู้ดำรงตัวแหน่งสูงสุดของซึนะ มือที่ยกค้างขึ้นกลางอากาศก่อนจะลดลงข้างลำตัวก่อนจะยกขึ้นกลางอากาศให้ราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกรีเซตไว้ นัยน์ตาก็ก้มมองของที่ถูกฝากมาในมืออีกข้าง

 

 

วัตถุรูปร่างแปลกประหลาดที่ดูเหมือนกล่องโย้เยดูบู้บี้ที่เขาได้รับมาจากเด็กหนุ่มที่เขาจำได้ว่าเป็นเพื่อนของท่านคาเซะคาเงะที่มาจากโคโนะฮะไม่งั้นให้ตายเขาก็ไม่มีวันจะรับมันขึ้นมาหรอก แต่ว่าจะเอาเข้านี่เจ้าไปให้ท่านคาเซะคาเงะดีรึเปล่านะ

 

 

มือหนาก็ยังยกกลางอากาศขึ้นๆลงอย่างตัดสินใจไม่ได้จนกระทั่งประตูด้านหน้าเปิดออกมาด้วยแรงจากทรายในน้ำเต้าที่คนภายในห้องบังคับมันได้ดังใจ ร่างของชายหนุ่มเรือนผมสีแดงเพลิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้ดำรงตำแหน่งสูงสุดในซึนะ นัยน์ตาสีเขียวปรายมองมาอย่างเยียบเย็นทำเอาชายในเครื่องแบบทหารถึงกับหนาวก่อนจะรีบรายงาน

 

 

“ ผมนำของขวัญจากนินจาของโคโนะฮะที่บอกว่าเป็นเพื่อนของท่านมาให้ครับ ” คำกล่าวรายงานเต็มยศเนื่องด้วยกลัวว่าหากไม่ถูกใจชายตรงหน้าอาจสั่งไล่เขาออกได้ดีไม่ดีอาจจะตายคาห้องนี้เลยก็เป็นได้ขณะที่เขาได้แต่ยืนเหงื่อตกอยู่ ชายหนุ่มเจ้าของของขวัญดังกล่าวได้แต่หรี่ตามองวัตถุประหลาดไม่ทราบสัญชาติที่ตอนนี้วางอยู่บนโต๊ะของเขา

 

 

“ ของใครให้มา ” คำพูดที่นานๆครั้งจะหลุดออกมาจากปากของท่านคาเซะคาเงะทำให้เขารีบตอบกลับไปอย่างกระตือรือร้น

 

 

“ อุซึมากิ นารูโตะครับ ” คำตอบที่ได้รับทำให้ดวงตาของท่านคาเซะคาเงะเบิกกว้างอย่างแปลกใจ ของขวัญจากคนที่เขาคาดไม่ถึง

 

 

“ ขอบใจมาก ออกไปได้แล้ว ” สิ้นเสียงร่างของทหารของซึนะก็ออกไปจากห้องทิ้งร่างสูงมองไปยังวัตถุตรงหน้าที่ดูไปก็คล้ายๆกล่องก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือไปเปิดฝากล่องออกมา ในหัวของเขาเต็มไปด้วยจินตนาการต่างๆนานาแต่เมื่อเปิดกล่องออกภายในนั้นกลับ

 

 

…… ว่างเปล่า

 

 

คิ้วทั้งสองข้างย่นเข้าหากัน นัยน์ตาสีเขียวหรี่ลงด้วยความไม่พอใจก่อนเลือบเห็นกระดาษที่พับไว้ติดอยู่บริเวณฝากล่อง ก่อนจะเอื้อมมือไปแกะออกอ่านด้านใน ก่อนที่จะต้องอุทานด้วยความแปลกใจ

 

 

“ นี่นาย…………. ”

 

 

ภายในกระดาษได้เขียนเอาไว้แต่เพียงว่า

 

 

----------------------------------------------------------

ของขวัญปีนี้ ฉันจะมาอยู่เป็นเพื่อนนายในช่วงปีใหม่

 

                                                                     นารูโตะ

----------------------------------------------------------

 

 

“ ไง กาอาระ ” เสียงทักทายของผมเมื่อเห็นร่างของท่านคาเซะคาเงะลงมาพบด้วยตนเองก่อนจะหันหน้าไปเย้ยใส่เจ้าทหารที่กักตัวผมไว้ไม่ยอมให้ขึ้นไปหาว่าผมจะไปรบกวนการทำงานของท่านคาเซะคาเงะ ชิท่านคาเซะคาเงะทิ้งงานลงมาหาผมเลยนะ ให้มันรู้ซะบ้างว่าผมมีอภิสิทธิ์เหนือกว่านะเฟ้ย

 

 

“ ตามฉันมา ”

 

 

“ หา ” เจอหน้าผมไม่ทักไม่ทายแต่กลับให้ตามไป งงนะครับ?

 

 

“ บอกว่าจะมาอยู่เป็นเพื่อนฉันไม่ใช่หรือไง ” มันก็จริงอย่างที่หมอนี่บอก ผมเดินตามแผ่นหลังของกาอาระไป พลางอดรู้สึกไม่ได้ว่ามันช่างดูแข็งแกร่งและอบอุ่นผมรู้สึกอุ่นวาบในหัวใจจนอดยิ้มออกมาไม่ได้

 

 

คิดถูกจริงๆด้วยที่ผมตัดสินใจมาที่นี่ !

 

 

 

แต่ที่จริงก็ชักจะไม่มั่นใจเท่าไรแล้ว! ร่างสูงในชุดคาเซะคาเงะนั่งหยิบเอกสารบนโต๊ะที่กองอยู่มาทำโดยไม่ได้สนใจผมซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้จนเมื่อยจนลงมานอนเลื้อยอยู่บนพื้นแล้วเนี้ย ผมมองใบหน้าที่ก้มทำงานโดยไม่ได้สนใจก่อนผมจะตัดสินใจคว้าเก้าอี้ขึ้นมานั่งหน้าโต๊ะทำงาน ใบหน้าหวานยื่นเข้าไปใกล้ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

 

 

“ คุยกันบ้างสิ ไม่งั้นออกไปเดินเล่นก็ได้ฉันเบื่อจะตายอยู่แล้วนะ ” ผมอดทนไม่ไหวแล้วนะ กะจะให้นั่งเฝ้ากันเงียบๆอย่างงี้เลยหรือไง

 

 

“ ฉันทำงานอยู่ ” ประโยคอันยืดยาวของผมได้รับเพียงคำตอบสั้นๆทำให้ผมอดหน้าหยิกไม่ได้

 

 

“ ชิ! ” ผมเลยได้แต่มองใบหน้าเรียวที่ก้มทำงาน นัยน์ตาสีเขียวของคนตรงหน้ากวาดมองข้อมูลในเอกสาร ผมอดจะจ้องดูใบหน้านั้นไม่ได้เหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้ไม่สามารถผมถอนสายตาได้ ดวงตาแบบนั้น ท่าทางเย็นชาแบบนั้นผมพอจะรู้แล้วแหละว่าทำไมสาวๆถึงได้กรี๊ดหมอนี้นัก ถึงจะไม่ค่อยอยากยอมรับก็เหอะว่ามันหล่อกว่าผม  

 

 

ทันทีที่นัยน์ตาทั้งสองสีสบกันทำให้ผมหลบตาแทบไม่ทัน ดวงหน้าที่สื่อเป็นคำพูดได้คงจะถามว่ามองทำไมทำให้ผมได้แต่สะบัดหัวไปมาแทนคำตอบก่อนเจ้าตัวจะหันไม่สนใจงานต่ออีกครั้ง เชอะ! ผมนั่งเอามือเท้าค้างรอเจ้าคนตรงหน้าทำเสร็จ

 

 

ทำไมหัวมันถึงได้หนักแบบนี้นะ เปลือกตาทั้งสองข้างดูหนักอึ้งไปหมด

 

 

ภาพของกาอาระดูเลือนรางลงทุกที……

 

 

 

ร่างสูงถอนหายใจทันทีที่เสร็จงานอันที่จริงงานส่วนนี้เป็นของพรุ่งนี้แต่เมื่อหมอนี่บอกว่าจะมาอยู่ด้วยทำให้เขารีบเคลียร์งานทั้งหมดให้จบลงภายในวันนี้พรุ่งนี้จะได้ไม่มีใครมาบ่นว่าให้พาไปเที่ยวอีก

 

 

ก่อนที่จะเงยหน้าไปมองตัวการทำฟุบหัวลงไปกับโต๊ะทำงานของเขา มือหนาเอื้อมไปสัมผัสไปเรือนผมสีทองอย่างแผ่วเบาก่อนไล้ลงมาตามใบหน้าหวานที่ดูน่ารักยิ่งขึ้นในยามหลับ ก่อนที่ร่างสูงจะขยับเข้าไปใกล้พร้อมถ้อยคำกระซิบเบาๆอย่างที่คนที่จมอยู่ในห้วงนิทราไม่มีวันรู้

 

 

“ อย่ามาทำให้ฉันใจสั่นบ่อยๆแบบนี้สินารูโตะ ” ถ้อยคำที่แผ่วเบาราวกับเสียงของสายลม

 

 

“ อืม ” ผมครางก่อนจะบิดตัวด้วยความเมื่อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพบกับใบหน้าเรียวในระยะใกล้ชิด ผมทำได้เพียงเบิกตาโตค้างอย่างทำอะไรไม่ถูกและแล้วผมก็รู้สึกอุ่นที่ริมฝีปากก่อนที่ปลายลิ้นจะสอดเข้ามาทำให้ผมสำนึกขึ้นมาได้ว่า

 

 

นี่ผม…ถูกจูบมันอยู่!

 

 

ผมได้แต่ประท้วงโดยการผลักคนตรงหน้าออกแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลแถมปากที่อ้าไปว่ากลับทำให้เขารุกผมมากขึ้นไปอีก จากขัดขืนเป็นกำเสื้อเขาไว้แน่น นี่ผม….

 

 

“ อื้อ อือ ……. แฮกๆ ” เสียงร้องประท้วงหลังจากแลกริมฝีปากกันอยู่นาน นี่มันกะจะฆ่าผมเลยหรือยังไง! ร่างสูงค่อยๆถอนริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่งส่วนผมก็ได้แต่หายใจเอาอากาศเข้าปอดให้มากที่สุด  ในหน้าหวานแดงก่ำมือไม้สองข้างของผมดูเกะกะไม่หมดไม่รู้จะไว้ตรงไหนดี ผมไม่รู้จะปั้นหน้ายังดีแล้วร่างบางลุกขึ้นยืนก่อนจะวิ่งหายลับไปจากห้องพร้อมกับคำพูดทิ้งท้าย

 

 

“ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ ”

 

 

“ ไอ้บ้ากาอาระ ไอ้คนบ้า ไอ้คนทุเรศเอ๋ย ” เสียงผมดังก้องห้องน้ำก่อนจะชกกระจกเพื่อระบายอารมณ์ ฝ่ามือที่ชาเป็นแถบก่อนรู้สึกเจ็บทำให้ผมมีสติขึ้นมาบ้าง เมื่อกี้นี่มัน….ใบหน้าแดงก่ำที่สะท้อนบนกระจกทำให้ผมอยากจะเขกหัวตัวเองตายไปซะตรงนี้ยิ่งไปกว่านั้นริมฝีปากที่บวมเจ่อขึ้นมานั้นอีก ผมจับริมฝีปากตัวเองเบาๆก่อนจะรู้อายจนแทรกแผนหนี

 

 

หมอนั้นจูบผมทำไมกัน แล้วทำไมผมถึงรู้สึกหัวใจเต้นรัวแบบนี้เนี้ย ผมเอามือจับหน้าอกตรงตำแหน่งหัวใจที่เต้นรัวจนแทบจะออกมา

 

 

หรือว่าผมจะ………….

 

 

แต่เดี๋ยวก่อนภายในสมองของผมมีความคิดบางอย่างแล่นเข้าในหัวอย่างรวดเร็วจนผมรู้สึกหมดแรงจนต้องยันแขนทั้งสองข้างกับขอบอ่างล้างหน้า

 

 

เจ้าบ้านั้นก็เป็นผู้ชาย !  ส่วนผมก็เป็นผู้ชาย !

 

 

ทั้งผมและมันต่างก็เป็นผู้ชาย !!!!

 

 

แล้วหมอนั้นมาจูบผมทำไมกัน !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

ก่อนที่ผมรู้สึกสติแตกอีกครั้ง

 

 

นี่มันเป็นเกย์หรือเนี้ย ! 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
--------------------------------------------------------------------------------------
 
 
เอาตอนนี้มาลงในบอร์ดนี้ เรื่องนี้เคยลงในเด็กดีใครคุ้นๆไม่ต้องสงสัย
เดี๋ยวเอาอีกตอนมาลงต่อ ขอฝากด้วยนะคะ
 
 
 

edit @ 19 May 2013 13:11:40 by bleach_pa

Comment

Comment:

Tweet

โถถัง น้องโตะ 
แทนที่จะกังวลว่าท่านคาเสะเป็นเกย์รึเปล่า เปลี่ยนเป็นกังวลว่าทำไมตัวเองหวั่นไหวดีกว่าไหมจ๊ะ

#1 By fukaze on 2013-05-18 17:09